poniedziałek, 27 listopada 2017

"Wsparcie młodzieży i dorosłych z zaburzeniami ze spektrum autyzmu" red. Katarzyna Patyk, Maria Panasiuk


"Od najwcześniejszego okresu życia ich dziecko z ASD powinno wzrastać w poczuciu bezpieczeństwa. Choć samo tego się nie domaga, bo nie potrafi tego okazać rodzicom, to jednak oni powinni być wrażliwi na wszelkie, nawet niezbyt wyraźnie przejawiające się potrzeby kontaktu."

piątek, 17 listopada 2017

"Asperger - życie w dwóch światach" Christine Preissmann


 "Nie chcę ciągle się ciągle naginać i dostosowywać do innych ludzi, aby im się podobać. Oczywiście nie mogę robić wszystkiego, co bym chciała, muszę uwzględnić również swoje otoczenie. Ale gdy nikomu nie przeszkadzam i nikogo nie narażam, pozwalam sobie na swobodę robienia rzeczy nie zawsze zrozumiałych dla innych. Uwielbiam słuchać kolęd, ale zawsze mówiono mi, że nie mogę ich słuchać latem, bo to nie pasuje. Owszem, wiem, że wiele rzeczy "nie pasuje", ale w tym przypadku jest mi to obojętne. Słuchanie pięknej muzyki, gdy wracam do domu po męczącym dniu, uspokaja mnie i odpręża."

czwartek, 8 czerwca 2017

Dlaczego ubieranie się bywa tak trudne? - o funkcjach wykonawczych


Problem z umyciem zębów, dziecko się zawiesza. Problem z ubraniem się, dziecko robi to niechlujnie mimo ciągłych upomnień. Problem z odrobieniem lekcji, dziecko nie może się zabrać do działania lub cyzeluje pracę w nieskończoność,a jeszcze pięć innych czeka. Problem ze skupieniem uwagi na zadaniu, dziecko co chwila się rozprasza lub ucieka w swoje ulubione, powtarzalne czynności. Problem z posprzątaniem pokoju, dziecko perfekcyjnie posegreguje tylko jeden rodzaj klocków, a później zaczyna się bawić znalezioną zabawką. Za tymi wszystkimi wymienionymi problemami stoją funkcje wykonawcze.

czwartek, 1 czerwca 2017

Synku, jesteś idealny


Synku, dziś jest Twój dzień. Dzień Dziecka. Dzień beztroski, szczęśliwości bez ceny i wymiaru, ciekawości bez granic, piękna bez ram, kreatywności bez pudełek.

wtorek, 7 marca 2017

Moja czytelnia - "Niezwyczajni ludzie" Barry M. Prizant, Tom Fields-Meyer


Trafiła do mnie książka niezwykła, nowinka wydawnicza. Pozycja, która zmienia i wyjaśnia to wszystko, z czym się zgadzam od A do Z. Pokazuje w nowym świetle zaburzenia ze spektrum autyzmu. Nie definiuje, nie etykietuje, nie zarzuca czytelnika obco brzmiącymi nazwami. Cierpliwie, empatycznie i z szacunkiem do człowieka, strona po stronie, zachowanie po zachowaniu tłumczy to z czym borykają się rodzice, terapeuci i nauczyciele osób z zaburzeniami ze spektrum.  Zmienia kąt patrzenia. Nie będzie nadużyciem, jeśli napiszę, że rewolucjonizuje perspektywę postrzegania problemów wynikających ze spektrum. "Niezwyczajni ludzie - Nowe spojrzenie na autyzm", Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.

wtorek, 17 stycznia 2017

Podpisz petycję - Rzeczpospolita i jej niekompetencja


Rzeczpospolita opublikowała artykuł, w którym wypowiada się profesor filozofii Piotr Nowak z Białostockiego Uniwersytetu. Co przeczytamy w artykule o studencie z Zespołem Aspergera? Same czarujące określenia: "chory psychicznie student", "Student niepoczytalny nie jest niepoczytalny naumyślnie! Jest chory! I jak każdy chory zasługuje nie na osobne traktowanie w ramach „indywidualnej organizacji studiów, ale na leczenie.", "Ale skąd ty, Zdzisiu, wiesz – nie dawałem za wygraną – że masz do czynienia z osobą niepoczytalną? Czy ma to wypisane na twarzy? - Ma. Jasne, że ma. Wszakże za późno odkryłem, że można było tego „nie zauważyć"."

wtorek, 3 stycznia 2017

Dlaczego "Autyzm Idealny"? - Przełomowy rok 2016


Myśl kiełkowała długo. Zakładając tę stronę kierowałam się intuicją. Wiedziałam tylko, że chyba mam coś do przekazania. Coś nie do końca jeszcze sprecyzowanego. Ale pozytywnego. Nie stoją za mną lata praktyki i doświadczeń. Jestem przede wszystkim matką niezwykłego młodego człowieka. Ze spektrum autyzmu mam do czynienia krótko, raptem niecałe dwa lata. Ale bardzo intensywne dwa lata. Podjęłam studia psychologiczne, mam za sobą kilka kursów, seminariów i konferencji. I wiele godzin rozmów z rodzicami. I po diagnozie lub nawet już w jej trakcie dziecko jest obejmowane opieką i terapią. Psychologiczną, pedagogiczną, terapeutyczną. A rodzic...? Rodzic zostaje sam. Przerażony, zagubiony, zrozpaczony. Bez jakiegokolwiek wsparcia.